Söz Birikimi

“Ben, binlerce kelimenin kifâyetsiz kalışına tanıklık ettim, hüzün benim mutlak kaderim. Hor görülen ve örselenen bir kalp eskisi gibi çarpar mı? Gözyaşlarımla suladığım, yüzüm, gülebilir mi? Benim içimde saklı tuttuğum ve her gece duvarlarıma çarpan çığlıklarımla, ben olabilir miyim? Dediğin gibi, “eskisi gibi” değilim, evet. İçimde bir karanlık büyüttüm ki beni sarsın, ve kor alevlerden korusun. Sustum şimdi, ne siyahlarda gözüm ne beyazlarda. Benim yolum gri olma yolu. Her şeyin hiç olduğu yol, kanatlarımız yanacak..“